Cukrzyca jest bardzo poważną chorobą, która bezpośrednio wpływa na inne towarzyszące jej choroby. Najbardziej dotkliwe jest owrzodzenie kończyn, pięta cukrzycowa i choroby oczu. Huśtawka poziomu cukru we krwi, a zwłaszcza przedłużająca się hipoglikemia, czy hiperglikemia

stanowią poważny problem dla prawidłowego funkcjonowania oczu. Zaburzenia metaboliczne wywołane cukrzycą mogą wywołać takie choroby jak zaćmę wtórną, czy retinopatię cukrzycową.

Zaćma cukrzycowa

Zaćma wtórna, zwana też zaćmą cukrzycową to całkowite, lub częściowe zmętnienie soczewki oka na skutek długotrwałej hiperglikemii. Przedłużający się wysoki poziom glukozy powoduje zaburzenie procesów biochemicznych jakie zachodzą w soczewce oka czego efektem jest jej zmętnienie. W efekcie dochodzi do częściowego lub pełnego upośledzenia pola widzenia.

 

Na początkowym etapie zmian cukrzycowych dochodzi do kumulacji przemiany sorbitolu (glukozy) we wnętrzu soczewki, co przyczynia się do nadmiernych ilości cieczy wypełniającej gałkę oczną. W efekcie pojawia się krótkowzroczność. Przedłużające się wahania poziomu glukozy, jak również hiperglikemia prowadzi z czasem do zmętnienia soczewki w efekcie do zaćmy cukrzycowej.

 

Zaćma cukrzycowa dotyczy obu rodzajów cukrzycy. W przypadku cukrzycy typu 1 zagrożenie wystąpienia zaćmy zachodzi u 10 % chorych. Pojawia się ona do 30 roku życia w postaci obuocznej. Występuje również u dzieci. Jednak może dojść do regresu choroby po korekcie poziomu węglowodanów.

 

 

Poziomy retinopatii cukrzycowej

Z uwagi na stopień uszkodzenia siatkówki wyróżniamy trzy rodzaje retinopatii cukrzycowej: nieproliferacyjną, przedproliferacyjną i proliferacyjną. Zależy to od skali powstania niebezpieczeństwa krwawienia i obrzęku. Retinopatia cukrzycowa często przebiega bez objawów. Dlatego osoby chore na cukrzycę typu 2 powinny być kierowane na okresowe (coroczne) badania oczu.

Pierwsze niepokojące dolegliwości możemy zaobserwować, gdy w polu widzenia pojawi się ciemna plamka. Może ona zniknąć po kilku tygodniach, czy miesiącach gdy krew zostanie wchłonięta. Wówczas prawidłowy wzrok powinien powrócić. Taki stan upośledza pole widzenia. Pacjenci odczuwają nieostre widzenie, trudności w widzeniu w ciemnych i jasnych pomieszczeniach.

Ignorowanie takich zdarzeń może spowodować całkowitą utratę wzroku.

 

 

Retinopatia ciśnieniowa

Zespołowi metabolicznemu, który wywołuje cukrzycę typu 2 towarzyszy zazwyczaj wysokie ciśnienie i choroba wieńcowa. Nie są one obojętne dla oczu. Choroby te prowadzą do retinopatii nadciśnieniowej. Nie należy tego mylić z wysokim ciśnieniem cieczy wewnątrzgałkowej. Retinopatia nadciśnieniowa to zmiany zachodzące w siatkówce wywołane nadciśnieniem tętniczym. To przewlekła choroba oczu. Istnieją cztery stopnie nasilenia choroby. Pierwszy stopień oznacza zwężone tętnice, rozciągnięte w swoim przebiegu. W stopniu drugim mamy do czynienia z ich stwardnieniem. Te dwa stopnie są również związane z wiekiem i nie są groźne dla oczu. Pojedyncze krwawienia to trzeci stopień retinopatii nadciśnieniowej, a w przypadku stopnia czwartego mamy do czynienia z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego i zwyrodnieniami siatkówki. Dochodzi do zaburzeń w polu widzenia i w efekcie do ślepoty. Bezpośrednim powodem retinopatii nadciśnieniowej jest utrzymywanie się wysokiego ciśnienia przez dłuższy okres czasu.

 

Poziomy retinopatii cukrzycowej

Z uwagi na stopień uszkodzenia siatkówki wyróżniamy trzy rodzaje retinopatii cukrzycowej: nieproliferacyjną, przedproliferacyjną i proliferacyjną. Zależy to od skali powstania niebezpieczeństwa krwawienia i obrzęku. Retinopatia cukrzycowa często przebiega bez objawów. Dlatego osoby chore na cukrzycę typu 2 powinny być kierowane na okresowe (coroczne) badania oczu.

Pierwsze niepokojące dolegliwości możemy zaobserwować, gdy w polu widzenia pojawi się ciemna plamka. Może ona zniknąć po kilku tygodniach, czy miesiącach gdy krew zostanie wchłonięta. Wówczas prawidłowy wzrok powinien powrócić. Taki stan upośledza pole widzenia. Pacjenci odczuwają nieostre widzenie, trudności w widzeniu w ciemnych i jasnych pomieszczeniach.

Ignorowanie takich zdarzeń może spowodować całkowitą utratę wzroku.

 

 

Retinopatia ciśnieniowa

Zespołowi metabolicznemu, który wywołuje cukrzycę typu 2 towarzyszy zazwyczaj wysokie ciśnienie i choroba wieńcowa. Nie są one obojętne dla oczu. Choroby te prowadzą do retinopatii nadciśnieniowej. Nie należy tego mylić z wysokim ciśnieniem cieczy wewnątrzgałkowej. Retinopatia nadciśnieniowa to zmiany zachodzące w siatkówce wywołane nadciśnieniem tętniczym. To przewlekła choroba oczu. Istnieją cztery stopnie nasilenia choroby. Pierwszy stopień oznacza zwężone tętnice, rozciągnięte w swoim przebiegu. W stopniu drugim mamy do czynienia z ich stwardnieniem. Te dwa stopnie są również związane z wiekiem i nie są groźne dla oczu. Pojedyncze krwawienia to trzeci stopień retinopatii nadciśnieniowej, a w przypadku stopnia czwartego mamy do czynienia z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego i zwyrodnieniami siatkówki. Dochodzi do zaburzeń w polu widzenia i w efekcie do ślepoty. Bezpośrednim powodem retinopatii nadciśnieniowej jest utrzymywanie się wysokiego ciśnienia przez dłuższy okres czasu.

 

Jaskra cukrzycowa

Jaskra  to zespół chorób, w których uszkodzeniu i zanikowi ulega nerw wzrokowy. W efekcie dochodzi do całkowitej i nieodwracalnej utraty wzroku. Nerw wzrokowy służy do komunikacji oka z mózgiem. Przesyła on informacje, dzięki którym widzimy. Jest niczym kabelek łączący siatkówkę z mózgiem. Kabelek wieloprzewodowy podłączony do poszczególnych komórek siatkówki. W przypadku jaskry następuje zanik tych połączeń. To prowadzi do zaniku części obrazu. Jest to proces postępujący.

 

 

Przyczyny powstawania jaskry cukrzycowej

Głównym powodem uszkodzenia nerwów wzrokowych jest zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe oka. Ciśnienie to zapewnia ciągle wytwarzana ciecz wodnista. Dodatkowo pełni ona funkcje odżywcze dla poszczególnych elementów oka. Ciecz ta musi być produkowana z taką samą prędkością z jaką odpływa do poszczególnych części oka. To gwarantuje utrzymanie odpowiedniego, stałego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Na zakłócenie tego procesu ma wpływ choroba miażdżycowa, źle kontrolowane, nieprawidłowe ciśnienie tętnicze, udar, zawał serca jak również cukrzyca. Na skutek złożonych procesów spowodowanych hiperglikemią, dochodzi do utrudnionego odpływu cieczy wewnątrzgałkowej, przez co wzrasta ciśnienie, a dodatkowo elementy optyczne oka są gorzej odżywiane.

Domagaj się skierowania do okulisty u diabetologa

Z uwagi na duże zagrożenie wystąpienia chorób oczu wywołanych cukrzycą bardzo ważne są okresowe badania wykonywane przez okulistę. Diabetolodzy zapominają o tym,  podobnie jak o przeprowadzaniu badania stóp, które należy przeprowadzić podczas każdej wizyty u diabetologa.

 

 

Badanie dna oka

U osób chorych na cukrzycę badanie dna oka powinno być przeprowadzane co roku. Jest to najprostsza metoda diagnostyki cukrzycowych chorób oczu. Pozwala na wykrycie zmian. Umożliwia odpowiednio szybko podjąć właściwe leczenie. Badanie jest proste i bezbolesne. Nie wymaga podłączania do skomplikowanej aparatury. Jedyną dolegliwość mogą spowodować krople do rozszerzenia źrenic ułatwiające wykonanie badania. Działają one przez kilka godzin godziny i nieco upośledzają wzrok, który jest bardziej wrażliwy na ostre światło.

 

Po oczach można poznać ogólny stan zdrowia

W przenośni i w praktyce po oczach można poznać ogólny stan zdrowia badanego. Nie dotyczy to jedynie chorób oczu. Podczas badania dna oka okulista zdiagnozuje cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, białaczkę i skazy krwotoczne, gruźlicę, kiłę, AIDS, toksoplazmoz, sarkoidoza, toczeń.

 

Zdarza się, że okuliści po badaniu dna oka zalecają chorym badanie Dopplera nóg. Metoda badania dna oka jest wykonywana różnymi metodami. Najczęściej stosuje się wziernik oczny, zwany też oftalmoskopem. Można też wykonywać badanie wziernikiem pośrednim czy przy pomocy zdjęcia za pomocą fundus kamery.

 

Badanie dna oka trwa około godziny. Jest to związane z zastosowaniu kropel rozszerzających źrenicę. By zadziałały należy odczekać około 20-45 minut. Na badanie do okulisty nie przyjeżdżamy własnym pojazdem, gdyż po badaniu będziemy mieć problem z widzeniem. Radzimy też zabrać ze sobą okulary przeciwsłoneczne, które pozwolą nam widzieć w przypadku jasnego, słonecznego dnia. Tego dnia nie powinniśmy już siadać „za kółkiem”.

 

Fundus kamera, zdjęcie ze strony www.bon.de

Udostępnij:
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Admin

Written by Admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.