Odra

Odra to jedna z najbardziej zaraźliwych chorób wirusowych. Chorobę wywołuje jeden z 21 wirusów odry należących do rodziny  paramyksowirusów. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, przez górne drogi oddechowe. Może do niego dojść poprzez obecność w pobliżu osoby zarażonej, lub w pomieszczeniu, gdzie taka osoba przebywała. Są też przypadki, gdy doszło do zakażenia poprzez dotykanie przedmiotów, które wcześniej dotykała osoba zarażona odrą.

Po dostaniu się do organizmu wirus przedostaje się do krwioobiegu i w pierwszym rzędzie atakuje błony śluzowe górnych dróg oddechowych i spojówki. Po namnożeniu wirus odry atakuje skórę i doprowadza do ogólnego osłabienia układu odpornościowego osoby chorej. Osoba zarażona na odrę zaraża innych już na dwa dni przed wystąpieniem jakichkolwiek objawów i utrzymuje się do 4 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus jest obecny w wydychanym powietrzu poprzez wydzielinę z górnych dróg oddechowych, w łzach i krwi chorego. Zakażalność przekracza 95 %. Rocznie na odrę choruje 40 mln ludzi na całym świecie. Umieralność jest na poziomie 0,3 % zachorowań. Odra wstępuje zarówno w formie epidemii, jak i stałego poziomu zachorowań utrzymującego się w dłuższym okresie na danym terytorium.

 

Przebieg choroby

W przebiegu odry możemy wyszczególnić cztery okresy. Pierwszy bezobjawowy trwa 8-12 dni. Po tym okresie na 2- 3 dni pojawia się wysoka temperatura, powyżej 39°C, nieżyt nosa, kaszel, łzawienie, światłowstręt, opuchnięcie powiek. W jamie ustnej pojawiają się białe plamki.

W 14 dniu od zakażenia następuje okres wysypkowy trwający 3-4 dni. Ponownie wzrasta temperatura i nasilają się objawy typowe do zapalenia górnych dróg oddechowych. Pojawiają się duszności, objawy zapalenia płuc, apatia, jadłowstręt. W tym okresie pojawia się wysypka. Początkowo w postaci drobnych plamek w kolorze różowym. Następnie plamy stają się ciemnoróżowe, rosną i zlewają się w plamy większych rozmiarów. Początkowo wysypka pojawia się na twarzy, za uszami i na czole. W kolejnych dniach rozprzestrzenia na całą powierzchnię ciała.

 

 

Po tym okresie wysypka zaczyna blednąć i znikać w takiej samej kolejności jak się pojawiała. Pozostawia brunatne przebarwienia, a naskórek się łuszczy. Gorączka spada, ustępują objawy zapalenia górnych dróg oddechowych. W ciągu 4-5 dni następuje okres zdrowienia.

 

Powikłania odry

Niestety odra pozostawia powikłania. Najczęściej są to powikłania jelitowo-żołądkowe. Są one najmniej groźne dla organizmu, podobnie jak zapalenie ucha środkowego. Dużo groźniejsze jest zapalenie rogówki prowadzące do ślepoty. Niektóre powikłania odry mogą być śmiertelne. Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc i stany zapalne mózgu. Wystąpienie niektórych z nich zawsze prowadzą do śmierci. Odra u kobiet w ciąży prowadzi często do poronienia.

 

Leczenie odry

Leczenie odry ma charakter objawowy. Stosuje się leki przeciwgorączkowe, łagodzące kaszel, czy nieżyt nosa. Wskazane jest przebywanie chorego w zacienionym pomieszczeniu, utrzymywanie odpowiednich posiłków i uzupełnianie płynów by nie doszło do odwodnienia. U dzieci często jest potrzebna suplementacja witaminy A. Jeżeli wirusowi odry towarzyszy zakażenie bakteryjne wskazana jest dodatkowo terapia antybiotykiem.

 

Szczepienie przeciw odrze

W latach sześćdziesiątych Maurice Hilleman opracował skuteczną szczepionkę przeciw odrze. Udostępniono ją chorym w 1967 roku jako MMR kompletną szczepionkę na odrę, świnkę i różyczkę. Maurice Hilleman opracował łącznie 40 różnego rodzaju szczepionek. Dzięki nim powstrzymano rozwój wielu groźnych chorób, występujących również w formie epidemicznej.

 

gorączka suchy katar cieknący nos. wysypka – twitter/who

 

Historia szczepień

Istnienie szczepionek zapobiegających groźnym chorobom po raz pierwszy opisał Hipokrates 400 lat p.n.e. Dotyczyło to takich chorób jak świnka i błonica. W wieku XVII pracowano nad otrzymaniem szczepionki przeciw cholerze i żółtej febrze. W 1796 roku Edward Jenner opracował i zaczął stosować szczepionkę przeciw ospie. Wkrótce po nim Louis Pasteur opublikował swoje prace naukowe dotyczące przenoszenia chorób przez zarazki i przeprowadzał badania nad drobnoustrojami. Wspólnie z Georgem Millerem Sternbergiem wyizolował  bakterię odpowiedzialną za zapaleniu płuc, a w 1885 roku zastosował z  powodzeniem opracowaną przez siebie szczepionkę przeciw wściekliźnie. XIX i  początek XX. wieku to pasmo wielu epidemii. Mikrobiolodzy ciągle pochylali się nad wynalezieniem lekarstw i szczepionek na różne choroby zakaźne. W czasie I Wojny Światowej opracowano szczepionkę przeciw tyfusowi (durowi brzusznemu), a rok później szczepionkę na krztusiec.

 

Powszechność szczepień

Połowa XX wieku przyniosła duży postęp w mikrobiologi, a co za tym idzie opracowywanie wielu nowych szczepionek. Jednak dopiero w 1974 roku WHO wdrożyło program szczepień obowiązkowych dla dzieci. Zapobieganie chorobom poprzez wprowadzenie obowiązkowych szczepień było po prostu tańszą formą walki z chorobami niż leczenie chorych i dopuszczanie do epidemii. Do obowiązkowych szczepień były włączone szczepionki przeciw: gruźlicy, polio, błonicy, na krztusiec, tężec, odrę, żółtą febrę i wirusowe zapalenie wątroby typu B.

Ostatnio opracowanymi szczepionkami są: szczepionka na bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (1985), wirusowe zapalenie wątroby typu A (1992), przeciw boreliozie (1998), przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (2004), na wirusa raka szyjki macicy (HPV) (2006).

Obowiązkowe szczepienia w Polsce

W 2018 roku w Polsce obowiązuje Program Szczepień Ochronnych zawarty w Komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego  opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 31 października 2017 r.

Zgodnie z nim kontynuuje się i wprowadzono obowiązkowe szczepienia odnośnie 11 chorób zakaźnych: gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, błonica, tężec, krztusiec, polio, zapalenie opon mózgowych wywołanych bakterią Hib, odrze, śwince, różyczce i pneumokokom. W komunikacie obok obowiązkowych szczepień znajdziemy też szczepienia zalecane.

 

 

Powrót niebezpiecznych chorób zakaźnych

Niektóre z chorób zakaźnych dzięki szczepieniom dawno zostały wymazane z naszej pamięci. Gruźlica, tyfus, odra, krztusiec i różyczka przez wiele lat były znane jedynie z historii. Niektóre nie występowały od czasów II Wojny Światowej. To skutecznie uśpiło naszą czujność. Pojawiło się twierdzenie, że szczepień jest za dużo, że nie są konieczne. Jest też teoria spisku: szczepienia są po to by, ktoś robił kasę na naszej naiwności. Jest też teoria zamachu: szczepienia są po to by wywoływać różne choroby. Za przykład podaje się autyzm, który ma być skutkiem większości różnych szczepień od odry po grypę. Oczywiście to idealna pożywka dla znachorów i co gorsza populistycznych polityków.

Tymczasem…

Partia Kukiz’15 za 150 zł od osoby zorganizował niedawno spotkanie w sejmie ze znanym znachorem, który tłumaczył jakie to choroby są skutkami szczepień. Partia ta żąda zmian w ustawie o ochronie zdrowia. Domaga się odejścia od karania rodziców, którzy nie chcą szczepić swoje dzieci. Żąda wprowadzenia zakazu dopuszczania do żłobków i przedszkoli dzieci przez niektóre samorządy. Ich zdaniem dzieci nie zaszczepione nie mogą być „wykluczane” brakiem możliwości chodzenia do żłobków czy przedszkoli publicznych. Powstaje Parlamentarny Zespół ds. Bezpieczeństwa Programu Szczepień Ochronnych Dzieci i Dorosłych, którego celem jest zerwanie z obowiązkowym szczepieniem dzieci. Mają tysiące paranaukowych przykładów którymi manipulują w sposób bardzo podobny do komisji smoleńskiej. Aktywny udział w kampanii anty szczepionkowej bierze również TVP utrzymywana z naszych opłat abonamentowych.  Sprawa dotyczy również okresu sprzed 2016 roku.

Efekty są zatrważające. W 2009 roku liczba dzieci, którym rodzice odmówili szczepień wynosiła w Polsce 3000.  Obecnie jest ich ponad 10 razy więcej. Nieszczepione są dzieci, a o ich prawo do szczepień nie dba państwo.

 

Jaki będzie finał braku szczepień?

Wzrost ilości zaniedbanych dzieci, których rodzice nie zaszczepili bo uwierzyli w kłamstwa znachorów i populistycznych polityków, nie przekłada się na zachorowalność w stosunku jeden do jednego. Nie zaszczepione dzieci idąc do żłobka, czy przedszkola stanowią dużo większe zagrożenie niż terroryści. W Europie wzrost zachorowalności na choroby zakaźne postępuje w sposób geometryczny. Przykładem może być wspomniana odra. W 2016 roku w Europie odnotowano 4 643 przypadki zachorowań. W 2017 roku chorych było aż 14 451. Najwięcej jest w Rumunii 10,6 tyś, we Włoszech 5 tyś, w Grecji 1,5 tyś. i w Niemczech ponad 900 osób. W Polsce, krajach nadbałtyckich b.ZSRR i Skandynawii, czyli tam gdzie są prowadzone obowiązkowe szczepienia przeciw odrze zachorowań jest znacznie mniej.

Przypadek Rumunii jest alarmujący z uwagi na skalę tego zjawiska 283,8 osób na milion mieszkańców zachorowało w 2017 roku na odrę, a są to jedynie dane oficjalne.

 

źródło: twitter/who , tłumaczenie: www.zachowajmyzdrowie.pl/

 

 

Na szczęście problem ten nie jest bagatelizowany w Polsce zarówno przez rząd (patrz komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego), samorządy lokalne (zakaz przyjmowania dzieci bez szczepień wprowadził między innymi: Kraków, Gdańsk, Częstochowa …) jak i nasze społeczeństwo które również coraz chętniej szczepi się również przeciw grypie.

 

Udostępnij:
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Admin

Written by Admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.