Możliwość szczepienia dzieci w wieku 5-11 to najlepsza wiadomość końca 2021 roku. Dopiero po roku od wprowadzenia szczepionki dopuszczono ją do stosowania u dzieci w tym przedziale wiekowym. Badania trwały tak długo bo trzeba było ustalić jaką ilość szczepionki powinno się aplikować najmłodszym. Testowano również reakcję na szczepionkę i ewentualne skutki poszczepienne. W tym czasie na świecie podano ponad 8.47 mld dawek szczepionek przeciw Covid-19. Chyba żaden lek nie miał tak szerokiego spectrum „testerów”. Oczywiście w ten sposób ośmieszono covidiotów, którzy ciągle powtarzają, że szczepionka jest jedynie niesprawdzonym eksperymentem, a w szpitalach umierają statyści. Statystyki najlepiej pokazują, że covidioci się mylą.

Choroby zakaźne

Już 1000 lat temu zaobserwowano, że osoby którym udało się przeżyć chorobę zakaźną nabierają odporności chroniącej je przed kolejnym zachorowaniem na tę samą chorobę. To zaobserwował również Krzysztof Kolumb. Odkrywając Amerykę Południową  przyczynił się do „eksportu” na jej tereny wielu śmiertelnych chorób. Załogę statków Kolumba stanowili Europejczycy. Nabyli oni dzięki przechorowaniu częściową odporność pokoleniową na wiele zakaźnych chorób typu ospa, odra, dżuma, itd. Nie mieli jej jednak Indianie zamieszkujący Amerykę Południowej. Kontakt z Europejczykami doprowadził to ich do znacznej śmiertelności wywołanej europejskimi chorobami. Podobnie jest teraz z chorobami afrykańskimi i azjatyckimi. Żeby odwiedzić wiele miejsc na świecie musimy przed wyjazdem szczepić się na choroby, których nie ma w Europie.

Historia szczepień

Odporność organizmu powstała po przechorowaniu choroby zakaźnej obudziła u pierwszych medyków nadzieję na poskromienie wielu chorób zakaźnych. Pierwsze próby zapobiegania zarazie ospy prawdziwej podjęto się w Indiach. Było to podczas dużej epidemii ospy prawdziwej, której kulminacja była w 1525 roku. Zmarło wówczas 8 tys. dzieci. Udokumentowane szczepienia jako forma walki z chorobami zakaźnymi pojawiła się dopiero pod koniec XVIII wieku. Pierwszą szczepionkę ochronną zastosował angielski lekarz Edward Jenner w 1796 roku. Użył on preparat zawierający wirus ospy krowiej u 8 letniego chłopca. Dzięki niej chłopiec uzyskał odporność na ospę prawdziwą. Wynalezienie tej szczepionki i zastosowanie jej do masowych szczepień znacznie ograniczyło rozwój ospy w XIX wieku.

 

Louis Pasteur – zdj.Wikipedia – własność publiczna

Louis Pasteur

Do kolejnego milowego kroku w rozwoju szczepionek przyczynił się twórca mikrobiologii, francuski chemik Louis Pasteur. W początkowym okresie swojej pracy naukowej badał właściwości kwasu winowego i  procesy fermentacyjne. Śledzenie procesów gnilnych doprowadziło go do opracowania metody konserwacji żywności, przy pomocy wekowania w wysokich temperaturach. Nazwano ją od jego nazwiska pasteryzacją. Badanie drobnoustrojów i metod ich namnażania przyczyniło się do największego odkrycia Pasteura szczepionki przeciw wąglikowi, a w 1885 roku przeciw wściekliźnie. Jako pierwszy Pasteur opracował laboratoryjnie szczepionkę przeciw cholerze u kurcząt.

Szczepionki XX wieku

Rozwój mikrobiologii jaki miał miejsce w XX wieku pozwolił z powodzeniem kontynuować opracowania naukowców żyjących w XIX wieku. Dość szybko jeszcze na początku ubiegłego wieku opracowano produkcję szczepionek na takie choroby jak gruźlica, krztusiec, błonica, żółtej febry, czy tyfus plamisty zwany też jako dur wysypkowy. Działania wojenne wymusiły na medykach wyprodukowanie szczepionki przeciw tężcowej. Po II Wojnie Światowej nastąpił dalszy rozwój w zakresie odkryć i produkcji szczepionek. Odkryto miedzy innymi szczepionki wirusowe, przeciwko chorobie  Heinego-Medina, odrze, różyczce, wiatrówce, śwince,  żółtaczce typu B i typu A.

Lepiej zapobiegać niż leczyć

XX wiek to powszechny rozwój medycyny zarówno w zakresie okrywania nowych szczepionek jak i prowadzenia profilaktyki wyszczepiennej. Ze względów ekonomicznych lepiej jest zapobiegać chorobom niż je leczyć.W przypadku chorób zakaźnych może to być jedyna droga do uratowania życia i zapobiegnięcia powikłań pochorobowych. W czasach PRL-u potrzebę szczepień rozumiały kolejne „komunistyczne” rządy. Dbanie o służbę zdrowia to coś do czego nie można się przyczepić w przeciwieństwie do rządzących po 1989 roku. W latach 60-tych ubiegłego wieku wprowadzono w Polsce Program Szczepień Ochronnych. Szczepienia podzielono na obowiązkowe i zalecane. Praktycznie kalendarz szczepień opracowany w czasach PRL-u funkcjonuje do dziś. Pisaliśmy o tym w maju 2018 roku załączając kalendarz szczepień.

 

Rodzaje szczepionek

Potrzeba opracowania szczepionki przeciw covid-19 pojawiła się od początku zaistnienia pandemii w 2019 roku. Tempo prac wymuszała skala rozpowszechniania się choroby i śmiertelność chorych. Gdy w 1525 roku umarło w Indiach 8000 dzieci mówiono o olbrzymiej śmiertelności. A przecież tylko w Polsce na covid-19 zmarło blisko 90 tys. osób, a kolejne 60 tys. na skutek paraliżu służby zdrowia wywołanego pandemią. Nic więc dziwnego, że powstała presja na największych producentów leków, aby jak najprędzej opracowali oni szczepionkę ograniczającą skutki koronawirusa. W tym momencie dla zrozumienia technologii otrzymania szczepionki przeciw covid-19 należy rozróżnić ich główne rodzaje. Szczepionki dzielimy na:

  • żywe, które są wytworzone na bazie żyjących drobnoustrojów, pozbawionych złośliwości;
  • inaktywowane, które zawierają zabite wirusy, bakterie lub jedynie ich fragmenty, takie jak cukry, czy białka;
  • mRNA – szczepionki najnowszej generacji zawierające informację genetyczną umożliwiającą organizmowi produkcję antygenu;
  • szczepionki wieloskładnikowe, zawierające kilka szczepionek w jednej dawce.

 

Szczepionki mRNA

Szczepionki mRNA w pewnym sensie przypominają zasadę leczenia lekami homeopatycznymi. Przykładowo w 1919 roku w leczeniu skutków hiszpanki korzystano z naturalnych preparatów produkowanych na bazie wątroby kaczki berberyjskich. To one zawierały informacje pobudzające organizm do walki z hiszpanką. Zaaplikowanie doustne tego preparatu miało wywołać u chorego reakcję zwalczania wirusa.
W przypadku leków homeopatycznych jest wiele opinii, mówiących, że leki te niczym nie różnią się od placebo. W przypadku szczepionki mRNA zaaplikowana szczepionka wywołuje w organizmie reakcję tożsamą z reakcją zwalczania koronawirusa. Czynnikiem aktywującym organizm do walki z potencjalnym zagrożeniem chorobą są informacje genetyczne pochodzące z kwasu rybonukleinowego mRNA kodującej białko S kolca wirusa SARS-CoV-2 zamkniętego w kapsułce z nanocząsteczek lipidowych. Reakcją obronną jest wytworzenie u zaszczepionych odporności na ewentualne zakażenie chorobą. Sama metoda wykorzystywania mRNA była już znana w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wiek. Jednak dopiero zamknięcie cząsteczek mRNA w nanocząstkach lipidowych uchroniło mRNA przed degradacją uniemożliwiając im właściwe działanie. Powstanie nowej metody leczniczej to kolejny milowy krok w medycynie Można porównać go jedynie z dokonaniami Jennea czy Pasteura. Dzięki tej rewolucji w pozyskiwaniu szczepionek, powstała możliwość tworzenia preparatów nowej generacji. Już teraz odbywają się prace służące stworzeniu leków przeciw nowotworom, czy HIV. Ma powstać również szczepionka wieloskładnikowa chroniąca nas jednocześnie przeciw koronawirusom i grypie.

 

Obniżanie wieku osób szczepionych

Pierwsze mutacje koronawirusa uśpiły potrzebę zapobiegania pandemii wśród dzieci. Początkowe fale pandemiczne wykazywały wysokie zagrożenie pandemiczne dla osób starszych, chorych na choroby towarzyszące. Z tego powodu pierwsze szczepionki miały na celu ochronę osób dorosłych i w takiej kolejności szczepiono ludność. Od najstarszych po najmłodszych. W Europie szczepienia przeciw covid rozpoczęto po 21.12.2020 roku. Profilaktyce szczepień podlegały osoby w wieku powyżej 16 lat, przy czym w Polsce początkowo wiek ten wynosił 18 lat. W maju 2021 roku wiek osób, które mogą być zaszczepione obniżono do dwunastu lat. Od 16 grudnia 2021 dzięki przygotowaniu zmodyfikowanej dawki szczepionki można szczepić dzieci w wieku 11-5 lat. To ta sama szczepionka co dla dorosłych. Zmniejszono jedynie ilości substancji czynnej do 1/3 dawki osoby dorosłej.

Wzrost zachorowań wśród dzieci

Główną przyczyną obniżania wieku osób, które powinny się szczepić jest wyraźny wzrost zachorowań wśród dzieci. Do tej pory dzieci chorowały na covid-19 bezobjawowo. Jedynym objawem był rzadko występujący PIMS – wieloukładowy zespół zapalny. Czwarta fala pandemii wywołana przez wirus delty okazała się niebezpieczna dla dzieci. Dotyczy to maluchów w każdym wieku. Od noworodków zarażonych przez niezaszczepione matki, po dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym. Do szpitali trafiają najtrudniejsze przypadki, głównie w wieku przedszkolnym. Te dzieci przez wspólne zabawy i zabawki są najbardziej narażone na dłuższą ekspozycję na wirusa. Ciężko chorują. Również umierają. Częściej chorują dzieci z chorobami towarzyszącymi, w tym z otyłością. Nowe warianty wirusa przyczyniają się do wzrostu powikłań u dzieci, nawet tych co chorują bezobjawowo. Mamy do czynienia nie tylko z PIMS, ale również dużą ilością udarów niedokrwiennych mózgu, w tym u noworodków. Jak podkreślają lekarze zaszczepionych dzieci powyżej 11 lat nie ma w szpitalach. Podobnie jest z koniecznością hospitalizacji zaszczepionych dorosłych. Jedyne przypadki umieszczenia ich w szpitalach są choroby towarzyszące. Zaszczepieni stanowią 15 % chorych, którzy są w szpitalach. W wielu szpitalach nie ma nikogo z zaszczepionych pod ecmo. Jednocześnie zauważono, że czynnikiem zwiększającym pojawienie się choroby wśród zaszczepionych jest długi odstęp od drugiej dawki szczepienia. Jest to wywołane pojawieniem się wariantu delta i omikron. Dlatego zalecono w Polsce podawanie dawki przypominającej już po pięciu miesiącach od dawki drugiej.

Co gwarantuje szczepienie?

Z wypowiedzi zakaźników wynika, że profilaktyka szczepień przeciw covid-19 dała osobom zarażonym komfort bezobjawowego przechodzenia choroby. Jedyne na co skarżą się niektórzy zaszczepieni chorzy to bóle mięśniowe, stan podgorączkowy, chrypka, rzadziej uporczywy kaszel. Taki „koronawirus” trwa od 3 do 7dni. Należy przy tym pamiętać, że osoby zaszczepione nadal mogą przenosić wirusa. Oczywiście jeżeli nie kichają i nie kaszlą emisja ta jest ograniczona, zwłaszcza jeżeli noszą we właściwy sposób maseczki ochronne. Takim osobom zaleca się samo izolację. Niestety nie ma już bezwzględnego nakazu kwarantanny, co jest błędem obecnego rządu.

 

Jak zaszczepić dziecko?

Jak wynika z badań, szczepionka przeznaczona dla dzieci jest równie skuteczna co szczepionka dla dorosłych. Jest ona jedynie słabsza i zawiera 33 % substancji czynnej w porównaniu ze szczepionką dla dorosłych. Procedura szczepienia dzieci w wieku 5 – 11 lat jest podobna do tej jak szczepią się dorośli. Wyjątkiem jest konieczność przeprowadzenia badań dopuszczających do szczepienia przez lekarza, najlepiej pediatrę. Ideałem byłoby by punkt szczepień był wyspecjalizowany w szczepieniu dzieci. To może złagodzić stres jaki towarzyszy dziecku w momencie szczepienia.

E-skierowanie

W dniach 12-13 grudnia powinny być wystawione w całym kraju e-skierowania na szczepienia dla dzieci w wieku 11-5 lat.. E-skierowanie widoczne w systemie jest podstawą do rejestracji na szczepienia. Zarejestrowanie jest konieczne, żeby ustalić miejsce szczepienia, oraz jego termin.

Rejestracja na szczepienie

Zarejestrowanie dziecka w punkcie szczepień można dokonać na kilka sposobów.
  • kontakt z infolinią. Pierwszym jest dodzwonienie się na infolinię 989 lub +226 262 989. Należy pamiętać, że łącząc się z infolinią trzeba będzie podać nr telefonu i swój Pesel oraz Pesel naszego dziecka.
  • e-rejestracja. Można zarejestrować dziecko na szczepienie poprzez Internet. W tym celu logujemy się Profilem Zaufanym na stronie pacjent.gov.pl . To najszybsza droga do uzyskania e-rejestracji. Podczas niej dostaniecie co najmniej 5 terminów na wykonanie szczepienia. Wybór jednego z nich wygeneruje e-rejestrację, której potwierdzenie otrzymacie na podany adres e-mail i SMS-em na telefon.
  • e-rejestracja bez Profilu Zaufanego. Gdy nie masz profilu zaufanego można dokonać e-rejestracji na stronie:  zarejestruj się. Tam podajemy nazwisko, nr Pesel i numer telefonu.
  • rejestracja w punkcie szczepień. Rejestrację na szczepienie można dokonać również w punkcie szczepień. Jedynym warunkiem jest możliwość kontaktu telefonicznego z danym punktem i przystosowanie punktu do szczepienia dzieci. Listę punktów znajdziecie na stronie www.gov.pl/web/szczepimysie/mapa-punktow-szczepien#/ . Niestety na tej stronie występuje szereg błędów i pomyłek.
  • Rejestracja przy pomocy SMS-ów. Miłośnikom SMS-owania umożliwiono rejestrację poprzez tę formę komunikacji. W tym celu należy wysłać SMS o treści SzczepimySie na numer  664 908 556 lub 880 333 333. Po nawiązaniu SMS-owego dialogu zostaniecie poproszeni o numer Pesel, a następnie kod pocztowy miejsca zamieszkania, lub okolicy, w której chcemy zaszczepić nasze dziecko. Potem będziesz ustalać adres i termin szczepienia.
Po zarejestrowaniu terminu i miejsca szczepienia będziesz otrzymywać kolejne SMS-y przypominające.

 

Uwaga:

Jeżeli otrzymasz informację że „Rejestracja nie jest możliwa”oznacza to że:
  • podałeś błędnie nazwisko lub PESEL;
  • nie dokonałeś weryfikacji telefonem przy pomocy kodu;
  • nie podałeś wszystkich potrzebnych danych;
  • nie masz wystawionego e-skierowania;

 

 

Jeżeli z jakiegoś technicznego powodu Twoje dziecko nie ma automatycznie wystawionegoprzez system e-skierowania należy skontaktować się bezpośrednio z punktem szczepień, gdzie będziecie chcieli wykonać szczepienie. Wówczas to lekarz punkcie szczepień może wystawić e-skierowanie. Jedynym udokumentowanym warunkiem jest to, że dziecko skończyło 5 lat.  

Jak przygotować dziecko do szczepienia?

Gdy będzie już znany termin i miejsce szczepienia naszego dziecka, trzeba będzie się do tego dobrze przygotować. Żeby nie narastał niepokój dziecka w punkcie szczepień wskazane jest byście wcześnie przygotowali sobie i wypełnili kwestionariusz wstępnego wywiadu przesiewowego. Można go pobrać z internetu ze strony www.gov.pl – PDF . Kolejnym punktem w punkcie szczepień będzie wizyta u lekarza dopuszczającego nasze dziecko do szczepienia. Należy się do tego dobrze przygotować. Wypiszmy wszystkie pytania jakie chcemy zadać lekarzowi. Przygotujmy również naszą relację opisującą stan zdrowia naszego dziecka. Żeby zrobić to dobrze, na kilka dni przed szczepieniem zwróćmy większa uwagę na jego stan zdrowia. Nasza uwaga musi być skupiona wokół takich niepokojących symptomów jak kaszel, stan podgorączkowy, czy biegunka. Jeżeli dziecko bierze jakieś leki zrób ich listę. Zastanówcie się czy Twoje dziecko ma jakieś wykryte uczulenia, czy alergie. Przygotuj się do pytań odnośnie chorób przewlekłych na które cierpi, bądź które przeszło Twoje dziecko. Chodzi o to, że Twoja pociecha będzie szczepiona dwa razy. Następny termin po 21 dniach od pierwszej dawki. Jednak przy zaburzeniach odporności po kolejnych 28 dniach wskazana jest również trzecia, uzupełniająca dawka szczepionki. Powodem jest zmniejszona odporność. Występuje ona w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, immunosupresyjnego, po przeszczepie, w ciężkim zespołem niedoborów odporności, u zakażonych HIV, dializowanych z powodu niewydolności nerek. Pamiętaj to nie są przeciwwskazania do szczepienia, ale wskazania do dodatkowej dawki szczepienia. 
Przed pójściem na szczepienie dziecko należy ubrać w odzież ułatwiającą sprawne rozebranie i ubranie się. Pamiętaj żeby zabrać ze sobą książeczkę zdrowia dziecka!  Spróbuj również zasugerować dziecku, aby podczas szczepienia nie obserwowało igły zbliżającej się do jego ramienia. Dzięki temu dziecko może w ogóle nie zauważyć momentu wkłucia, co pozytywnie zmotywuje go przed drugą dawką. Dobre jest również wytłumaczenie dziecku, że szczepionka jest darem z którego my Europejczycy możemy tak łatwo skorzystać. Że są na świecie dzieci, które nie mają takiej możliwości.

 

Niepożądane objawy poszczepienne, jak ograniczyć ich skutki?

Wszystko wskazuje na to, że szczepienia są dobrze tolerowane przez dzieci. Rodziców nie powinna martwić gorączka, uczucie zmęczenia czy bóle głowy w pierwszych dobach po przyjęciu preparatu. Yo są normalne następstwa szczepienia. Wynikają one z tego, że organizm reaguje prawidłowo. Zadaniem każdej szczepionki jest wywołanie mechanizmów obrony. Dlatego ból w miejscu szczepienia, przejściowe zaczerwienienie miejsca wkłucia, ogólne osłabienie, gorączka, czy bóle mięśni to reakcja prawidłowa, ustępująca najdalej po dwu dniach od szczepienia. Zresztą objawy te występują znacznie częściej u osób dorosłych niż u dzieci. Jeżeli takie objawy pokażą się można reagować na nie nie wcześniej niż cztery godziny po szczepieniu. Najlepiej podać Paracetamol lub Ibuprofen w dawce wskazanej na załączonej ulotce. Musi być ona być dostosowana do wieku dziecka i jego wagi. Pojawienie się powyższych objawów nie wymaga konsultacji z lekarzem.

Grzech zaniechania

Według badań 60 % Polaków uważa, że obecny rząd robi za mało w walce z pandemią. Statyści w szpitalach udający chorych to jedno z najczęściej powtarzanych kłamstw covidiotów. Dużą propagandę w tym zakresie robi TVP. Trudno z takimi argumentami dyskutować zwłaszcza, że covidioci to spora frakcja parlamentarzystów, którzy utrzymują obecny rząd przy władzy. Polacy są na nich skazani dopóki rządzi PiS. O covidiotach i ich ideologii przeczytacie na blogu Inside Your Life. Można byłoby traktować ich jak margines społeczny, gdyby nie doprowadzili oni do paraliżu decyzyjnego Ministerstwo Zdrowia i całego rządu. W efekcie mamy do czynienia z grzechem zaniechania. To grzech kościelny, który funkcjonuje przede wszystkim w Kościele Katolickim. Niestety zaniechanie działań związanych ze zwalczaniem pandemii doprowadziło Polskę do rekordowej ilości zgonów wywołanych brakiem szczepień. Wydaje się, że jedyne nad czym rząd panuje to radzenie sobie z produkcją trumien. Jednak i w tym zakresie są dość dziwne zarządzenia. Żeby nadążyć z pochówkiem zmarłych, koronawirus nie jest w zakładach pogrzebowych traktowany jak choroba zakaźna. Nie obowiązują tam zasady zachowania szczególnej ostrożności przy pochówku osób zmarłych.
Jakie będą tego skutki w przyszłości ciężko przewidzieć…
Udostępnij:
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Admin

Written by Admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.