Ciśnienie krwi nie jest stałe. Ulega ono ustawicznym zmianom zarówno długookresowym (związanym z wiekiem, stanem zdrowia itp.), średniookresowym (zależnie od pory doby, aktywności, stanu psychicznego, spożytych używek itp.), jak i krótkookresowym (w obrębie cyklu pracy serca). Podobno u meteopatów duży wpływ ma również ciśnienie atmosferyczne.

Pierwsza diagnoza problemów z ciśnieniem najczęściej pojawia się podczas wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Lekarz mierzy ciśnienie i mówi nam, że coś jest nie tak. Górna granica prawidłowego wskazania ciśnienia krwi to 139/89. Powyżej tej granicy mamy do czynienia z nadciśnieniem tętniczym. Przyjmuje się, że średnie ciśnienie skurczowe (SYS – Systole) u osoby dorosłej powinno wynosić 120 mm Hg. Ciśnienie rozkurczowe (DIA – Diastole) 80 mm Hg. U dzieci i noworodków jest około 10-20 % niższe.

Ciśnienie skurczowe to ciśnienie jaką krew wywiera na ścianki tętnic, rozkurczowe odnosi się do ciśnienia w żyłach. Z uwagi na łatwość i dokładność pomiaru stosujemy najczęściej ciśnieniomierze naramienne. Dużo mniej dokładne są urządzenia do mierzenia ciśnienia zakładane na nadgarstek czy palec.

Lekarze często stosują jeszcze ciśnieniomierze manualne do prowadzenia pomiarów z udziałem zwykłej pompki i stetoskopu. Z pewnością z powodu przyzwyczajenia, ale i większego zaufania do sprzętu manualnego niż do automatycznych ciśnieniomierzy elektronicznych. Zwłaszcza, że te dokładne, profesjonalne są dużo droższe. Ciśnieniomierze elektroniczne określają nam dodatkowo puls i niekiedy arytmię pracy serca.

Osoby, które mają problem z ciśnieniem krwi dokonują pomiarów bardzo często, dzięki czemu mogą wykryć czy dochodzi do wahań ciśnienia, jak reaguje się na leki, czy wysiłek.

Jak mierzyć ciśnienie krwi?

Ważne jest by podczas mierzenia ciśnienia być odprężonym (minimum 15 minut), zachować spokój. Warto też wyłączyć źródła dźwięku typu telewizor, czy odtwarzacz muzyki. Nie rozmawiamy! Również mankiet powinien być odpowiednio dobrany do obwodu ramienia.

 

Wysokie ciśnienie krwi jest informacją o nieprawidłowościach w naszym organizmie. Może to być schorzenie układu krwionośnego lub objaw towarzyszący innym chorobom. Na przykład związanych z chorobą nerek, czy mózgu. Wówczas występuje tak zwane wtórne nadciśnienie. Jednak w 90% nadciśnienie ma charakter pierwotny. Przyczynę powstawania nadciśnienia ciężko zdefiniować, czy usunąć medycznie. Uważa się, że na powstanie nadciśnienia ciśnienia krwi mają wpływ czynniki genetyczne i środowiskowe. Szacuje się , że (w Polsce) z nadciśnieniem ma do czynienia blisko 1/3 ludności w wieku dorosłym.

 

Ciśnienie krwi – wartości pomiarów

Z wysokim ciśnieniem mamy do czynienia, gdy przekroczy wartości 130-139 mmHg (skurczowe) oraz/lub 85-89 mmHg (rozkurczowe). Jest to jednak nadal ciśnienie prawidłowe. Rozgranicza się trzy stopnie nadciśnienia tętniczego:

– I stopień nadciśnienia tętniczego – 140-159 (skurczowe) / 90-99 (rozkurczowe)

– II stopień nadciśnienia tętniczego – 160-179 (skurczowe) / 100-109 (rozkurczowe)

– III stopień nadciśnienia tętniczego – powyżej 180 (skurczowe) / powyżej 110 (rozkurczowe).

Wybór sposobu leczenia nadciśnienia jest ściśle związane z przyczynami jakie mogły wpłynąć na jego powstanie. Czy jest to nadciśnienie pierwotne czy wtórne. Przy zaburzeniach kardiologicznych stosuje się leki oddziałujące na pracę serca. W innych przypadkach wystarczą leki moczopędne, betablokery, czy blokery kanałów wapniowych.

Dobór odpowiednich leków nie jest prosty. Niektóre uważa się wręcz za placebo, a mogą mimo to korzystnie działać na pacjenta. Niektóre leki działają nadmiernie na obniżenie pulsu. To może wpływać niekorzystnie na pracę serca.

 

 

Ciśnienie krwi i puls

Jak pisaliśmy, elektroniczne ciśnieniomierze podają oprócz ciśnienia krwi także częstotliwość pulsu. Puls, tętno to nic innego niż falisty ruch tętnic związany z pracą serca. Każde nabrzmienie odpowiada wyrzutowi krwi przez serce. Tętno najlepiej kontroluje się manualnie, po wewnętrznej stronie nadgarstka, od strony kciuka. Można też odczytać pracę tętnicy szyjnej – poniżej linii żuchwy, kilka centymetrów od ucha.

Kiedyś lekarze bardzo często badali tętno. Nie spowodowane wysiłkiem wysokie tętno może być wskazaniem występowania wysokiej temperatury ciała, czy nieprawidłowej pracy serca, na przykład przed zawałem. Najwyższe tętno mają niemowlęta – dochodzi ono nawet 130 uderzeń na minutę. Wraz z wiekiem tętno obniża się, a u osób starszych normą jest 60 uderzeń na minutę. Prawidłowy puls u osoby dorosłej powinien wynosić 70-75 uderzeń na minutę.

Badania naukowe dowodzą, że szybkie bicie serca zwiększa ryzyko wielu chorób. Na równi z wysokim cholesterolem szybki puls jest ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia zawału i udaru. Dlatego oprócz leków na nadciśnienie osoby które mają problemy kardiologiczne biorą również leki obniżające tętno.

 

Niski puls a bradykardia

Najczęstszym pytaniem jakie zadają lekarze, gdy mamy niski puls jest „czy uprawialiśmy kiedyś sport?” Nic dziwnego. Lekarze medycyny sportowej od lat zaobserwowali niskie tętno u osób czynnie zajmujących się sportem. Akademickim przykładem jest były kolarz zawodowy Miguel Indurain którego puls wynosi 29 uderzeń na minutę. Choroba związana z niskim tętnem to bradykardia, przeciwna do tachykardii która oznacza wysokie tętno.

Jedną z przyczyn bradykardii może być migotanie przedsionków, więcej o tej arytmii przeczytasz m.in. tutaj: http://www.zachowajmyzdrowie.pl/arytmia-serca-przyczyny-rodzaje-objawy-arytmii-serca/ , coraz częstsza choroba jaką obecnie odnotowujemy. Powodem występowania tej arytmii jest otaczający nas smog, który ciągle nam towarzyszy: http://www.zachowajmyzdrowie.pl/maska-antysmogowa/. Chorzy którzy w szpitalach są podłączenie na stałe do EKG ciągle są alarmowani zbyt niskim tętnem. Przy przekroczeniu pewnych norm konieczne jest podanie atropiny, lub wręcz zastosowanie rozrusznika serca.

 

 

Niski puls uniemożliwia podanie w pełnej dawce leków normujących pracę serca i zapobiegających kołataniu. Przez to pacjent nie może powrócić do zatokowego rytmu pracy serca. Do niskiego pulsu można doprowadzić osobę chorą poprzez brak kontrolowania elektrolitów w krwi. Chodzi zwłaszcza o nadmiar potasu czy glikozydów. Może to powodować niedoczynność tarczycy. Przy tego typu schorzeniach dobrze robi umiarkowany ruch. Musimy jednak pamiętać o używaniu pulsometru by nie spowodować nadmiernego wzrostu tętna. Najlepsze dla serca są ćwiczenia przy pulsie wynoszącym (u czterdziestolatka) 90–126 uderzeń na minutę. Oczywiście niski puls jest mniej szkodliwy od wysokiego.

Udostępnij:
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Admin

Written by Admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.